©2019 by Lucienne. Proudly created with Wix.com

 
Search
  • Lucienne

Wens voor 2020 Gent

- Evelien Bogaert, Gentse handelaar en bewoner


De LEZ die vooral mensen treft die geen geld hebben om een nieuwe wagen te kopen – en dat blijken er verrassend veel te zijn- lijkt vooral een maatregel te zijn om de stadskas te spijzen.


Een wildgroei aan onbetaalbare luxe appartementen die voornamelijk als tweede woonst gekocht worden. Als gevolg daarvan uit de pan swingende huisprijzen en jonge mensen die noodgedwongen uit de kern moeten wegtrekken.


Een kleine middenstand die moet vechten om de lippen boven water te houden en die door slechte communicatie en de vele maatregelen die de stad leefbaarder moeten maken (minder auto’s, minder lawaai, meer regeltjes tout court) het nog moeilijker gemaakt wordt. Het is veelzeggend dat veel nieuwe handelszaken het niet langer dan een jaar uithouden, er steeds minder marktkramers zijn en veel vaste waarden een stille dood sterven.


Wat al deze zaken gemeen hebben is dat ze een omgeving creëren waar veel mensen zich steeds minder welkom voelen en ook effectief zijn. Stap maar eens een restaurant binnen met cash geld dat je voor Nieuwjaar gekregen hebt – gegarandeerd dat je bij vele ketens er niet mee kan betalen. Maakt niet uit dat het onwettelijk is, niemand verplicht is om een bankkaart te hebben en je het recht hebt om geen digitale sporen na te laten – sorry mevrouw wij zijn cashloos.


Een openbaar vervoer dat op Kafkiaanse manier functioneert is er nog zo eentje. Grote Albatros trams die een tiental jaar geleden aangekocht werden, maar waar er nu geen wielen meer voor zijn, bussen waar geen elektrische laadpalen voor geïnstalleerd kunnen worden en probeer maar eens na 23u in Gentbrugge nog een bus te vinden die je naar het centrum kan brengen in het weekend.


Mooie initiatieven als Enchanté (een groep van handelaars die met initiatieven als uitgestelde koffie iedereen een welkom gevoel willen geven) proberen het tij te keren en leveren mooi werk, maar als een steeds grotere groep zich niet meer welkom voelt en ook effectief steeds meer uitgesloten wordt, moeten we dat dan niet aanpakken op een hoger niveau?


Zijn we een stad voor de lucky few en toeristen? Proper en verantwoord, maar waar ketens en grote massa events de plak zwaaien? Waar mensen die het moeilijk hebben niet meer welkom zijn en weggedrukt worden naar de randen? Waar 1 op de 4 kinderen opgroeit in armoede? Waar er steeds minder aandacht is voor wat Gent zo wijs maakte en tegendraads?

Kunnen we terug wat meer aandacht hebben voor iedereen die deel uitmaakt van onze stad?




14 views