©2019 by Lucienne. Proudly created with Wix.com

 
Search
  • Lucienne

Studio AMA - interview met Soraya

Door Sarah Verhofstadt





Ik tref Soraya in The Box, een pop-up voor starters in de Dampoorstraat, haar eigen atelier bevindt zich zit in de papegaaistraat in Gent. In The Box runnen verschillende ondernemers samen hun business gedurende één maand. Naar aanleiding van deze nieuwsbrief, wil ik haar interviewen over haar project: AMA.


Wanneer besliste je dat mode je ding was?


Misschien is het een beetje met de paplepel doorgegeven. Zowel mijn grootmoeder aan moeders kant als mijn grootvader aan vaders kant waren kleermakers. Het atelier van mijn opa was een droomplek voor mij. Ook mijn tante en nonkel werkten in een textielfabriek. Als kind frulde ik urenlang aan de naaimachine met al die mooie resten stof.


Op de middelbare school koos ik bewust voor de richting mode en textiel. Ik was een echte streber en maakte projecten opnieuw en opnieuw, tot ik tevreden was met het resultaat. Ook daarna mikte ik hoog. Ik studeerde mode aan La Cambre in Brussel en liep stage bij de grote namen zoals Tim Van Steenberghen, Bruno Pieters en Anna Heylen.


Een prachtig parcours voor een studente mode en textiel? Ik neem aan dat het vinden van een job gemakkelijk was voor jou?


Ja een job vinden was op zich geen probleem, maar de confrontatie met “de echte modewereld” had ik onderschat. Ik werkte als styliste bij Carodel aan kindercollecties. In verschillende lageloonlanden werkte ik met agents die er hun sweatshops in goede banen leiden en hard met elkaar concurreren om de massaproducties te kunnen opleveren. Het ging om zeer commercieel denken, prijzen drukken. Uiteraard smolt mijn motivatie hier als sneeuw voor de zon. Mijn mond viel open van de ongelijkheid, maar ook de onverschilligheid in de sector en ik raakte gedegouteerd.


Maar een mens moet van iets leven, dus ging de zoektocht naar een juiste job verder.


Ja inderdaad. Ik kwam terecht bij Beaulieu textiel als designer. Beaulieu is een reus in de textielwereld, met als gevolg dat ze vasthangen aan een logge en hiërarchische structuur. De streber in mij wilde koste wat kost dat deze job zou slagen, ik wilde het goed doen, maar dat zorgde voor conflict. Want ik bleef botsen op de dezelfde muren en werd ziek.


Maar het zit niet in mijn natuur om het rustig aan te doen. Ik had het gevoel dat ik veel geleerd had uit mijn ervaringen, dat ik een kritisch persoon ben en toch ook wel ondernemend. Dus ik moest gewoon terug aan de slag. Ik ging verder met een project dat ik al startte tijdens mijn job. Ik kocht 20 meter streng gecertificeerde stof, werkte tot een prototype en maakte een reeks tassen. In een mum van tijd was alles verkocht. Ik had eindelijk gevonden wat ik zocht, ik merkte dat dit was wat ik echt graag doe.

En zo viel alles op zijn plaats?


Weet je wat AMA wil zeggen? Het betekent ‘hou van’ en dat is exact waar ik voor sta. Ik voel me echt met dit concept verbonden en kan me ook niet voorstellen dat ik hier niet mee zou doorgaan. Het is mijn steentje dat ik wil bijdragen: van mode een eerlijkere wereld maken. Alle mensen wijzen op hun verantwoordelijkheden en de ongelijkheid die er nog is.

Welke verantwoordelijkheden bedoel je dan?


We dragen allemaal de verantwoordelijkheid en in de mode moet je dit letterlijk nemen. Mensen dragen mode, vooral vrouwen. De modesector wordt gedragen door vrouwen, maar wordt er niet door gestuurd. Enerzijds heb je de textielarbeiders, overwegend vrouwen en kinderen die in erbarmelijke omstandigheden tegen hongerlonen werken. De marketing is vaak volledig gericht op vrouwen. De communicatie over mode gebeurt door en voor vrouwen, maar het zijn de mannen die in de beslissende functies werken. En toch dragen vrouwen ook wel degelijk verantwoordelijkheid. Een belangrijk aandeel van de jobs die worden uitgeoefend door vrouwen – stylisten, fotografen, casting, studio’s, modellen, lifestyle bloggers, …- hebben een grote invloed op het reilen en zeilen van de mode industrie. De vrouwen die deze jobs invullen hebben evengoed een verpletterende verantwoordelijkheid.


Kan je een voorbeeld geven?


Zolang vrouwen kiezen om blanke, tengere, blonde meisjes op de covers van hun magazines te plaatsen, voeden we onze eigen onzekerheden. We blijven namelijk ideaalbeelden naar voor schuiven waarmee we ons niet kunnen identificeren. Maar ook dragers van mode hebben verantwoordelijkheden. Het is als consument belangrijk om te weten wat je aan je lijf draagt, tenslotte draag je uit wat er om je lijf hangt.


Wanneer je een kledingstuk draagt dat niet strookt met de waarden die je wil uitdragen, hangt het toch maar mooi om je lijf. Men moet uitmaken voor zichzelf wat belangrijk is. Het gaat tenslotte niet om de mooie bloes, echter wel over er goed uitzien. Daarom is het ook voor de consument belangrijk om te weten wie er achter de producten zit die we kopen.


Kledij is niet altijd goedkoop, voor vele mensen is het een serieuze hap uit het budget om het gezin gekleed te krijgen?


Budget is een vaak gehoorde reden, maar we zijn het gewoon gemaakt om erg veel en regelmatig te kopen. Je kan dus ook zeggen dat het budget anders gespendeerd kan worden. Minder stuks, maar dan met een andere, betere impact. Van alle kledij die in de kringwinkel wordt binnengebracht, beland amper 30% in de rekken. Het aanbod daar wordt om de drie weken vernieuwd. Slechts eendeel van deze kledij krijgt effectief een nieuwe eigenaar. Soms is het ook interessant om in de kast van familie of vrienden te gaan shoppen. Vaak hanger er erg leuke spullen, soms zelfs ongedragen.


Het is niet altijd makkelijk uit te zoeken waar je kledij vandaan komt als consument, hoe kan je daar iets aan doen?


Aan de ene kant zijn vele consumenten gemakzuchtig wanneer het gaat over de oorsprong van hun kledij. Velen gaan ook niet echt op zoek naar alternatieven om geen nieuwe kledij te moeten kopen. Anderzijds is transparantie vanuit winkelketens de grootste uitdaging.


En dat is wat ik wil veranderen: consumenten en de markt laten zien dat er alternatieven zijn. Bij studio AMA draait alles om ethische mode. Mode kan ecologischer, socialer en transparanter. Bij AMA informeren we de klant tot in de details, dit staat in schril contrast tot de andere mode merken die uitblinken in afwezigheid aan informatie.


Maar studio AMA is met meer dan dat alleen bezig. Ik vind ‘zorg voor elkaar’ enorm belangrijk, gelijkheid voor iedereen is voor mij een evidentie maar de loonkloof in de mode industrie is nog sterk aanwezig. Net als de rolverdeling binnen de sector. En zo stuit ik bij elke stap op nieuwe problemen. Hoe kan ik werken op korte keten, hoe kan ik ethisch investeren, hoe kan ik genderneutraal communiceren, … Mijn kledij is genderneutraal, iedereen kan de sweaters dragen en ook op mijn website tracht ik ook zo divers mogelijk te werk te gaan. Al moet ik de modellen voorlopig zoeken in mijn eigen vriendenkring, dus er is ruimte voor nog meer diversiteit.


Mijn belangrijkste doel is om zoveel mogelijk mensen te betrekken in dit verhaal, consumenten en producenten. Ik wil een forum bieden aan mensen die aan al deze zaken evenveel belang hechten als ikzelf en zich daarmee kunnen identificeren. Netwerken en connecties aangaan is de sleutel tot succes.


Groep Lucienne wil meer aandacht voor rolmodellen, is er iemand naar wie jij opkijkt?


Rolmodellen kunnen een belangrijke motivator zijn, maar ik ben bang voor het stereotype aan het woord. Mensen zijn fragiel en duaal. Iedereen worstelt wel met iets en dat is maar goed ook. Die unieke persoonlijke worsteling is de motor achter elke persoonlijke vooruitgang. Maar daardoor ben ik wel kritisch tegenover iedereen. Ik kijk liever naar bepaalde krachten die mensen bezitten. Mensen die zichzelf in vraag durven stellen, eerlijk zijn, dingen anders doen dan wat van hen verwacht wordt. Die goedbedoeld advies durven negeren en zelf hun pad kiezen. De kracht van kritisch denken is belangrijker dan de persoon an sich.


Maar als ik toch rolmodellen naar voor zou schuiven, dan zou ik zeggen: mijn vrienden. Zij zijn mijn belangrijkste voorbeelden. Ze hebben hun eigen kijk op de wereld en het zijn die mensen aan wie ik mij graag toets. Die inner circle is bijzonder waardevol en geeft mij steeds opnieuw een frisse kijk op de dingen die ik doe.


Anderzijds hoop ik wel dat ik anderen kan inspireren met het werk dat ik doet. Het is daarom ook dat ik graag lezingen geef en hands on tips om eerlijker in de wereld te kunnen staan. In mijn ideale wereld staat iedereen stil bij de keuzes die ze maken, waardoor ze dan ook weer een verschil kunnen maken. Het gaat tenslotte niet om individuen, maar om het ganse ecosysteem, waarin onze kinderen opgroeien, waarin mensen in de meest vreselijke omstandigheden werken aan kledingstukken die na 1 keer dragen al worden weggegooid, … Je schouders kunnen zetten onder verandering in deze wereld, met expertise, dat is kunnen doen wat ik wil doen. Daarmee hoop ik impact te kunnen maken.


Hoe zie je de toekomst?


Ik wil blijvend ethische mode op de kaart zetten. Ik wil laten zien dat er mogelijkheden zijn om een businessmodel in de sector vorm te geven, op een eerlijkere manier. Anderen hoeven daarbij het warm water niet uit te vinden. Ik wil graag grotere bedrijven en instanties begeleiden om hun bestaande gewoontes en structuren duurzaam om te vormen, door onder meer andere keuzes te maken. Lokaal geproduceerde mode, gemaakt met bestaande materialen en met respect voor mens en milieu. Al dan niet buiten de huidige structuren. AMA is daarbij ‘proof of the pudding’. En het mag ook allemaal geen solo show blijven. Want de sleutel tot succes ligt bij de mensen met wie je jezelf omringt.


https://www.studioama.be/

72 views