©2019 by Lucienne. Proudly created with Wix.com

 
Search
  • Lucienne

Baudet

Updated: May 5, 2019

Rechtse partijen delen steeds openlijker standpunten die ze gemeenschappelijk hebben met de niet Westerse extremisten die ze claimen te bevechten. Een van die standpunten is een gedeelde minachting voor de vrouw.


Ik heb het niet over de resem misogyne dictators, presidenten en ander gespuis dat de laatste tijd electorale winst boekte of verkozen werd tot staatshoofd, door een bevolking die het blijkbaar ok vindt dat vrouwen worden weggezet als tweederangsburgers. Ik wil het hebben over enkele hoogopgeleide, jonge, Westerse mannen die er eveneens een compleet getormenteerd vrouwbeeld op na houden, ondanks het feit dat ze met Westerse normen werden grootgebracht en een hoge opleiding genoten, die mensen normaliter in staat stelt feiten van fictie te scheiden.


Zowel de voorzitter van Schild & Vrienden, als het nieuw verkozen boegbeeld van ‘Forum voor Democratie’ delen een visie op vrouwen die eerder thuishoort in religieus fundamentalistische kringen.


In zijn roman schrijft Thierry Baudet over een getraumatiseerde jonge man die na een eerste liefdesbreuk en wat seksuele problemen, besluit zijn volgende vriendin zover te krijgen dat ze zich vrijwillig laat besnijden. Wat het meisje uiteindelijk ook doet, waarna hij haar dumpt. Bij het horen van de plot krijg ik spontaan braakneigingen maar het blijft een roman en dus fictie. Dat hij er ook naast zijn ‘literaire’ uitspattingen, bijzonder archaïsche denkbeelden over de vrouw op nahoudt is problematischer. In de wereld draait door stelde hij: ‘Als een vrouw “nee” zegt moet je niet denken “O, ze wil het niet”, dan moet je zeggen: “Schatje, we gaan nog even wat drinken.” Gewoon nog even aandringen.’ In een opiniestuk beweerde hij dat ‘[vrouwen] niet willen dat je hun ‘nee’, hun weerstand respecteert: de realiteit is dat vrouwen overrompeld, overheerst, ja: overmand willen worden.’ Ook de vrouwelijke ambitie en competenties trekt hij in twijfel. ‘Ik weet wel dat vrouwen over het algemeen minder excelleren in een heleboel beroepen en minder ambitie hebben. Vaak ook meer interesse hebben in gewoon meer familieachtige dingen enzo.’



Zo creëert hij een gegeerde voedingsbodem voor vrouwenhaat bij andere mannen. Als een politicus zich zo laatdunkend mag uitlaten over de helft van de mensheid, waarom mag keuterboer Kees zijn vrouw dan niet vertellen dat haar ‘nee’ een ‘ja’ is en haar verkrachten? Waarom mag hij zijn dochters niet vertellen dat ze zich vergissen, graag overmand worden en maar beter snel kinderen kunnen krijgen in plaats van te studeren? Waarom mag hij dan geen willekeurige vrouw lastig vallen, want ook haar ‘nee’ is eigenlijk een verdoken ‘ja’. En wat heb je als vrouw eigenlijk te zoeken in de publieke ruimte, als politici al verkondingen dat vrouwen nu eenmaal niet zoveel ambitie hebben en zich liever onledig houden met huishoudelijke dingen “enzo”?


Toch krijgt Baudet steun uit onverwachte hoek. Professor Paul Cliteur gerenommeerd strijder van de verlichtingswaarden, minimaliseert de bizarre gedachtenkronkels van zijn voormalige student en stelt dat het vrouwonvriendelijk discours slechts een klein onderdeel is van een groter en belangrijk politiek programma.


Ik vraag mij oprecht af hoe een vrouwonvriendelijk discours ooit slechts een klein aspect van het politieke programma kan zijn, als het van toepassing is op 51% van de bevolking? Wat is de rest van het politieke programma waard, als het in wezen enkel bedoeld is voor die helft die geen vagina of borsten heeft, niet capabel is kinderen op de wereld te zetten en zich daarom blijkbaar meer waard voelt? Een gevoel dat mij  volkomen contradictorisch lijkt, want stelt een man nu echt meer voor dan een vrouw?


Vrouwonvriendelijkheid is nooit een klein aspect van een politiek discours. Het is allesomvattend. Het maakt dat we als mensheid nog steeds niet op topniveau presteren. Bovendien domineert het opnieuw steeds meer onze samenleving. Die opkomende vlaag van waanzin is niet enkel toe te schrijven aan de zogezegde islamisering maar ook aan jonge, blanke mannen die overduidelijk een socialisatie probleem hebben, wat betreft de omgang met mensen die vrouw zijn.


Het beangstigt mij steeds meer dat hoogopgeleide mannen in wie ik een medestander dacht te hebben als het aankomt op het vrijwaren van mijn integriteit als mens, kleur bekennen en zonder verdere scrupules kiezen voor hetzelfde discours als de doorsnee fanaticus waar ze zogezegd tegen strijden. Het Soumission van Houellebecq komt zo wel erg dichtbij.


Ik vraag me af wat er zou gebeuren als Baudet had beweerd dat Surinamers nu eenmaal minder ambitie hebben of mannen. Zou dit dan ook als een klein onderdeel van het programma worden weggezet?


Deze mannen die voluit gaan voor een Westerse Sharia, gesteund door een professor die geacht wordt zijn geschiedenis te kennen, doet mijn hart in de schoenen zakken. Misogynie ligt in lijn met onze Joods-Christelijke waarden en normen, alleen had ik van een voorstander van het Vrije Denken anders verwacht.


Een column van Sara De Mulder

45 views