©2019 by Lucienne. Proudly created with Wix.com

WIE ZIJN WE

Bestuursleden van Lucienne

Alana2.jpg

ALANA HERMAN

Voorzitter, bestuurslid, kernlid

In 1978 werd mijn grootmoeder haar eerste voorstel tot depenalisering van medisch begeleide abortus verworpen. Twaalf jaar en een intense parlementaire strijd later zou ze zichzelf in de geschiedenisboeken schrijven met een door een wisselmeerderheid goedgekeurde abortuswet. Het rolpatroon binnen het gezin en de maatschappij blijkt een iets hardere noot om te kraken.

Vandaag moet ik vaststellen dat het leven er voor  vrouwen niet bepaald beter uitziet dan toen. Nog steeds valt nagenoeg elke huishoudelijke en zorgtaak op onze nek. We hebben toegang tot de arbeidsmarkt maar we verdienen nog steeds minder dan onze mannelijke evenknie.

Dat wordt nog duidelijker wanneer we kijken naar de situatie van alleenstaande vrouwen met kinderen, waar ik er één van ben. Een alleenstaande moeder loopt maar liefst 34% kans om in de armoede terecht te komen. Ik wil dat de mensen weten dat dit niet gaat over crackverslaafde, werkloze moeders die nooit een schoolboek van dichtbij zagen, voor zover dit clichébeeld met enige realiteit overeenstemt. Zelfs als blanke, hooggeschoolde, welstellende vrouw is de gapende muil van de armoede precies waarin je kunt terecht komen, het moment dat je alleenstaande moeder wordt.

In de eerste plaats omwille van het traditionele rollenpatroon dat nog steeds een dagelijkse realiteit is voor een absolute meerderheid van de vrouwelijke populatie.

De naakte cijfers zeggen genoeg, in gezinnen waar aanvankelijk beide partners ouders waren, wordt na een scheiding het risico op armoede voor de moeder plots 1 kans op 3, daar waar de voormalige vader nauwelijks enig risico loopt, tenzij het traditionele rollenpatroon wordt omgedraaid. Alleenstaande vaders die wel de zorg voor hun kinderen opnemen lopen eveneens een groter risico op armoede. Kortom naarmate je meer verantwoordelijkheden opneemt die werkelijk relevant zijn, zoals de opvoeding van kinderen, betaal je daarvoor in harde munt.

Het wordt tijd voor een eerlijke verdeling van alle werk in het huishouden en daarbuiten. Het wordt tijd dat vrouwen hun recht op overleven, eindelijk kunnen inruilen voor het recht op leven.

Evelien.jpg

EVELIEN BOGAERT

Bestuurslid, kernlid

Telg uit een familie met veel sterke vrouwen.


Mijn mama, die er ondertussen niet meer is, vertelde graag over haar grootmoeder, die als een van de eerste uit het dorp en met veel tegenwerking, gestudeerd had als vroedvrouw. Ook over haar excentrieke vrijgezelle tante, die gepassioneerd was door mode en die toen ze mijn vader de eerste keer ontmoette volledig in het goud gekleed was, vertelde ze graag. 


Mijn jonge jaren waren gevuld met verschillende landen en culturen – daarna is het met mij en maatschappelijke verwachtingspatronen nooit meer goed gekomen
Ik studeerde archeologie, een discipline die oog heeft voor het detail, en filosofie die de grote verbanden tracht te ontwaren. Sindsdien probeer ik in individuele verhalen het achterliggend patroon te vinden.


Ondertussen heb ik een handgemaakt juwelen-en hebbeding winkeltje met voornamelijk jonge vrouwelijke klanten. Tegen vele marketingstrategieën in probeer ik bewust meer diversiteit, zelfliefde en kritisch zin te promoten. 
Maatschappelijk engagement is heel belangrijk voor mij en daarvoor kruip ik ook geregeld in de pen.


Ik hoop dat dit kanaal een inspiratie kan zijn voor jullie!

Sara.jpg

SARA DE MULDER

Bestuurslid, kernlid

Sociale rechtvaardigheid en individuele verantwoordelijkheid werden er met de paplepel ingegoten in het liberale nest waarin ik werd groot gebracht. De encyclopedieën over Egypte uit mijn vaders kast werd mijn eerst leesvoer en maakten meteen mijn eerste passie wakker. Een tweede passie werd letterlijk in mijn schoot geworpen: namelijk mijn twee kinderen, waardoor ik verplicht werd me in te scholen in hoe een kind zich ontwikkelt. Ik bestudeer dit dan ook in een interculturele context, mijn derde grote passie.

Onderweg maakte ik kennis met de talen en culturen van de Islamwereld en Azië. Als Bachelor in de Japanologie, Master in de Vergelijkende cultuurwetenschappen met specialisatie in de ontwikkelingspsychologie en pedagogische wetenschappen kennis  ben ik eindelijk in staat de grote lijnen achter kleine fenomenen te begrijpen en in kaart te brengen. Iets waar ik - jawel - gepassioneerd over praat en schrijf.


Verder ben ik hoofdredacteur van Liberales en secretaris voor VSOA-Onderwijs. Als één van de vier moeders van deze denktank, heet ik u van harte welkom.

IMG_20171012_183833.jpg

SARAH VERHOFSTADT

Bestuurslid, kernlid

14 jaar. Een hand op mijn borst en één op mijn bil. In Italië, tijdens een massa evenement.

Ik heb nooit gezien wie het deed.


16 jaar. Op een goed verlicht fietspad, om 12u ‘s avonds onderweg naar huis werd ik van mijn fiets gegrepen, maar ik kon ontsnappen. De politie is nooit op zoek gegaan.


18 jaar. Iemand deed iets in mijn drinken tijdens een feestje. Een goede vriend had het op tijd gezien en bracht me veilig thuis.


20 jaar. Mijn vriendje dacht dat het ok was om seks te hebben ondanks mijn neen. Op mijn vraag naar een condoom antwoordde hij iets over de pil die ik nam.


21 jaar. Ik werd gevraagd als assistente voor een film. Onze babbel bleek een drogreden te zijn om eens in mijn broek te zitten. “Alsof er geen betere film-assistentes zijn dan jij.”


23 jaar. Mijn twee toenmalige bazen (+/- 40 jaar oud) deden de deur op slot en vroegen me uit te kleden. “Een grapje”. Ik lachte het weg.



Neen, geen drama’s. Ik heb ook geen trauma’s. Maar ik wil dat mijn dochter opgroeit zonder dit mee te maken. Dat mijn zoon nooit het gevoel heeft dat hij zich moet ‘bewijzen’. Dat mijn kinderen zich kunnen ontfermen over vrouwen buiten België, waar het er vaak nog minder goed aan toegaat. Ik wil gaan voor een gelijkwaardige wereld.


Verder dan dat ben ik projectmanager en zeer geëngageerd. Ik trek me het lot van mensen aan, mensen op de vlucht, kinderen in armoede, vrouwen over de wereld. Ik gebruik mijn geprivilegieerde stem graag voor wie dat niet kan.